नि:शब्द
शब्दरूपी भाव उमटला भावनांच्या जोडीला
अश्रूंचा बांध फुटला आणि डोळे नाहीत साथीला ...
एक ज्योत जळते अशी दु:ख ठावे वातीला
तमाचीही नाही पर्वा नाही इवल्याश्या पणतीला...
कुठे शोधू ?कुठे पाहू ?वाटे हुरहूर राधेला
गोकुळचा तिचा माधव कुरूक्षेत्री हरवला ...
निळे निळे अम्बर झुले वारा वाही साथीला
पानोपानी हिरवाई लेउन कदम्बही मोहरला ...
फुले कधी ना अपेक्षिली तर कधी काटेही नव्हते साथीला
विरह कसा अन किती साहू? प्रश्न आकाशाचा धरतीला ...
सय तुझी येता कसा श्वास माझा उसवला
सुर, ताल माझ्यापाशी तू मात्र दुरावला...
- वैशाली बताले.
0 टिप्पणी(ण्या):
टिप्पणी पोस्ट करा